ampes [آمپس]

“Esrar; mevki ve muhite göre elsine-i ‘avâmda birçok nâmlarla tanınmaktadır şöyle ki: Keyf, fino, gonca, sarıkız, kaynar, ampes, antin, yunan, duman, gubar, paspal, hanteriş, kabza, hurda, diş, hindibaba, dalga, haşiş, zâbitduymaz, nefes, kırma, hod/hûd, püf, dem, dûd-ı siyâh, karabiber, fülfüldür.”  

(Hasan Bahri, r. 1331/m. 1915)  

“Ampes çekerek her gece bin dalga geçerdim 

Çıngar çıkarıp enselenen yari seçerdim 

İskandil edip istim alıp kofti konuşsam 

Mandepsiye basmam. yine her lahza içerdim.”   

(Server Bedi) 

“Gördün ya, dedi, ampesi çekmekten vaz geçmezsen Tahtalıköy yolculuğu sağlam!..” 

(Naci Sadullah, 1933) 

“—İşte geldik. Ama bir yere kadar uğrayacağız. Çünkü burada yalnız lüle, nargile ve kabak verirler. Ampesi kendimiz götüreceğiz. dedi.  

—Ampes de ne? diye sordum.  

—Esrar! cevabını verdi.” 

(Hakkı Süha, 1940) 

“NURİ: (Yerinden kalkar, Sipsi’yi iter. Şişman Polis kavgadan çok ayakkabısının boyanması yarıda kaldı diye kızmıştır.) Hadi bas ulan burdan, üçkâğıtçı uskumru. Ampes başına vurdu galiba.”   

(Haldun Taner, 1964)